Eindronde 4: start van de lente

 Aan het begin van maart lijkt de lente begonnen buiten. Op de club werden ook mooie frisse partijen gespeeld. Jan en Martijn brachten een Siciliaanse draak op het bord. Aanvankelijk leek Martijn met zijn sterke zwarte loper overwicht te hebben, maar toen Jan aanbood om de lopers te ruilen, was het gevaar geweken en werd de vrede getekend: remise.

Hans en David speelden een partij waarin David met zijn stukken de aanval op de koning koos, waar Hans zich verdedigde door het centrum met pionnen dicht te schuiven. Dat lukte een tijdje, totdat David er alsnog doorheen kon breken. Daarmee kon David de koning van Hans mat zetten. Wietse koos in zijn partij tegen Johan als vanouds de aanval met zijn dame. Daarbij drong hij diep binnen in de gelederen van Johan op veld b7. Johan had echter een verdedigingsplan bedacht: het opsluiten van de dame van Wietse. Dat lukte en zo kon Johan met een dame meer de overwinning behalen.

Marinus en Art speelden een scherpe opening van het tweepaardenspel in de nahand. Daarbij week Marinus af van de theorie, wat hem een pion kostte. Art wikkelde dit zorgvuldig af naar een eindspel met een pion meer, waarin hij de overhand had en ondanks de ongelijke lopers kon hij toch de overwinning behalen. Tom koos tegen Jos voor een aanvallende opzet door direct het centrum te veroveren. Daarna was de weg vrij om de aanval op de koningsstelling van Jos te openen. Dat leverde direct voordeel op voor Tom. Nadat Jos de dames had geruild, begonnen de kansen langzaam te keren en wist Jos de partij in zijn voordeel om te keren, zeker nadat een paardvork een kwaliteit opleverde. Zo kon Jos alsnog winnen.

De laatste partij ging tussen Wim en Michiel waarbij de Trompowsky aanval op het bord kwam. Al snel werd er lang nagedacht over deze strategische opening. Beide koningen bleven noodgedwongen in het centrum, nadat aan beide kanten de pionnen naar voren waren opgerukt. Toen Wim zijn goede loper afruilde tegen een paard van Michiel, was de weg open voor Michiel om door het centrum met de zware stukken naar voren te stormen. Dat kostte Wim een toren en daarna kon hij ook het mat niet meer voorkomen. Zo kon Michiel het punt binnenhalen.